Knoflook blijft een wonderlijke groente. Helaas gebeurt het groeiproces onder de grond waardoor we er weinig van zien. Maar wat een stoere groente is dit als je kijkt naar wat we wel kunnen zien.
Ik koop altijd in de supermarkt een bol knoflook, meestal met herkomst Spanje. Als je de teentjes losmaakt van de bol, kan je deze in november in de grond zetten.
Een paar weken geduld en dan komen de eerste groene punten al boven de zwarte grond uit.
De knoflook komt op.
Knoflook blijft de hele winter staan en kan tegen vorst. Ik heb weleens knoflook gehad die al flink lof had gemaakt en toen ging het sneeuwen. Ik dacht dat ik de oogst dus wel kon vergeten, maar er was niks van te merken! Ja, de groei stond stil, maar zodra het warmer werd, ging de knoflook weer vrolijk verder.
Knoflook na de sneeuw een paar jaar geleden.
Knoflook heeft eigenlijk geen verzorging nodig. Je poot het in november en dan is de grond nat genoeg tot ver in het voorjaar. Ideaal!
In het voorjaar is het opletten of ze niet gaat bloeien, dan kan je beter de bloemstengels eruit trekken, anders gaat alle energie naar de bloemen en niet naar de bol.
In juni/juli sterft het lof af en heeft elk teentje een eigen bol knoflook gevormd. Hiervan zou je in theorie weer in november de teentjes van kunnen uitpoten om weer een nieuwe bol te vormen. Een heel bijzonder proces!
Knoflook net uit de grond, de oogst van een paar jaar geleden.
Ik heb weleens in mijn enthousiasme van alle drie de bollen knoflook (je koopt ze meestal per drie) alle teentjes uitgepoot. Meestal komt er minimaal 90% op, met als resultaat dat ik in juni/juli bijna 30 bollen knoflook had! Gelukkig kan je ze even bewaren, maar ik poot nu van maar één en maximaal twee bollen de teentjes uit!
Reactie plaatsen
Reacties